Stara poezja na młody Rok

afryka.org Czytelnia Blog Mamadou Diouf Stara poezja na młody Rok

Stara poezja na młody Rok. Niech blog odetchnie … nie zawsze musi być burza.
Temat – Jakie miejsce jakiemu kolorowi na podium żywota – wcale nie jest najważniejszy.

Za oknem

Kiedy myśli moje
błąkają się wśród chmur
wyobraźni
odczuwam bliski oddech
natarczywej nostalgii

Jej ramiona zapraszają
do jaskini dnia poprzedniego
gdzie na ścianach
widnieją malowidła:
wyspa Goree nieopodal Dakaru
dziecięce zabawy w porze deszczowej
burza na wsi i niskie ukłony palm
bieg spłoszonych antylop…

Budzi mnie grzmot
godzina 5.03. Pierwszy tramwaj
grzeje szyny na Puławskiej

Domysły

Wstrząs
przyzwyczajenie
rozpaczliwa codzienność

Tak musiało być
w obozach zagłady

Piramida Freuda

Wewnątrz każdego z nas
szczerzą zęby
nieznane siły
ambiwalentnej psychiki

Lękający się rozum
narzuca zwierzchnictwo
nad kotłem
impulsów i popędów

Wyrażać siebie bez zahamowań
jednocześnie szanować drugich
to nasz psychiczny karkołom

Za Platonem
kieruję uczucia
na drogę sublimacji

Szept

Na łące
przyglądam się kwiatu
o wesołym nastroju
– Skąd tyle radości po słocie – pomyślałem
– Wy ludzie sądzicie
że ja taki bezduszny;
pszczoły i motyle odwiedzą
a moja woń kobiety uwodzi
Podaj rękę samotniku – szepnął

Otworzył kielich
ukłonił sie i wlał
kropelkę nektaru
na drżącą dłoń

Mamadou

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

 Dokument bez tytułu