Podczas debaty Komisji Europejskiej w Duńskim Parlamencie, która odbyła się 23 czerwca bieżącego roku, Minister ds. żywności, rolnictwa i rybołówstwa, Henrik Høegh, ogłosił, że Dania będzie głosować przeciwko Porozumieniu o Rybołówstwie, dopóki Maroko nie przedstawi informacji na temat korzyści płynących z tego porozumienia dla mieszkańców Sahary Zachodniej. Celem debaty było zapewnienie rządowi duńskiemu pozwolenia na wyrażenie sprzeciwu co do kontrowersyjnego porozumienia dotyczącego rybołówstwa pomiędzy państwami wchodzącymi w skład wspólnoty europejskiej oraz Marokiem.

Ocena porozumień dotyczących rybołówstwa jest trzymana w sekrecie. Dwadzieścia cztery organizacje pozarządowe, wśród których jest Western Sahara Resources Watch, domagają się jej odtajnienia.

Kraje członkowskie Unii Europejskiej nadal będą płacić Maroku za korzystanie z łowisk, okupowanych przez marokańskie władze. W ten sposób Europa po raz kolejny zgadza się na łamanie praw Saharyjczyków.

Gigantyczny projekt dostaw energii z Afryki Północnej, która pochodziłaby z kolektorów słonecznych nie będzie uwzględniał prawa międzynarodowego i statusu Sahary Zachodniej - ostrzega Western Sahara Resource Watch (WSRW). Jednocześnie istnieje ryzyko, że Unia Europejska przychyli się do prośby Desertecu - tak nazywa się ten projekt energetyczny - i będzie wspierać finansowo eksploatację ziem okupowanych przez Maroko.

Przed nami wakacje. W związku z nadchodzącym sezonem urlopowym Maroko postanowiło przygotować specjalny folder, zachęcający polskich turystów do spędzania wolnego czasu w tym kraju. Okazuje się jednak, że marokański urząd zajmujący się turystyką uznał okupowane ziemie Sahary Zachodniej za swoją własność - wbrew międzynarodowemu prawu - i promuje turystykę wyjazdową do Al-Ujun i Dakhli, zachodniosaharyjskich miast znajdujących się pod marokańską okupacją.

Marokańskie służby bezpieczeństwa od wielu lat są oskarżane o brutalność i tortury, których ofiarami stają się Saharyjczycy, rdzenni mieszkańcy Sahary Zachodniej.

Komisja Europejska nie przedstawiła informacji dotyczących konsultacji z Saharyjczykami, zaś państwa członkowskie nie mają możliwości dowiedzieć się czy połowy unijne w Saharze Zachodniej odbywają się zgodnie z wolą ludności zamieszkującej to terytorium, jak nakazuje prawo międzynarodowe.

Kolejny dokument źródłowy do dziejów Sahary Zachodniej. Opinia Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, została wydana w roku 1975, kiedy do aneksji Sahary parło Maroko. Trybunał nie przyznał jednak Rabatowi prawa do decydowania w imieniu rdzennych mieszkańców Sahary. W opinii przeczytamy: "Trybunał uznaje, że ani wewnętrzne, ani międzynarodowe dokumenty, na które powołało się Maroko, nie wskazują ani na istnienie w omawianym czasie powiązań zwierzchnictwa terytorialnego między Saharą Zachodnią a Państwem Marokańskim, ani też na międzynarodowe uznanie tych powiązań. Biorąc nawet pod uwagę szczególną strukturą Państwa Marokańskiego, nie wskazują one na to, jakoby Maroko sprawowało jakąkolwiek skuteczną i wyłączną aktywność państwową w Saharze Zachodniej."

14 listopada 1975 roku Hiszpania zdecydowała się oddać Maroku i Mauretanii, wbrew międzynarodowemu prawu, obszar swojej zachodniosaharyjskiej kolonii. W ten sposób doszło do rozbioru terytorium, którego rdzenni mieszkańcy według obowiązujących norm prawnych, powinni mieć możliwość wypowiedzenia się w referendum w sprawie przyszłości tej kolonii. Stało się inaczej, i o losie Saharyjczyków nie zdecydowali oni sami, ale Madryt w porozumieniu z dwoma innymi krajami. Niezgodność porozumień z prawem doprowadziła do sytuacji, w której w Afryce nadal funkcjonuje kolonia, wciąż w świetle prawa należąca do Hiszpanii, a okupowana przez Maroko.

Akcji na rzecz zagwarantowania przestrzegania praw człowieka na Saharze Zachodniej przez ONZ patronuje kobieta. Elkouria "Rabab" Amidane pochodzi z tego okupowanego przez Maroko kraju, i zgodnie z filozofią walki bez przemocy zabiega o poprawę losu Saharyjczyków.