Dioncounda Traoré nie jest nową postacią w malijskiej polityce. Od kwietnia 2012 roku jest tymczasowym prezydentem Mali. Wcześniej pełnił funkcję przewodniczącego malijskiego Zgromadzenia Narodowego.

Największy pomnik Arabskiej Wiosny ma stanąć już w maju. Nie na miejscu dramatycznych wydarzeń, czy w pałacu któregoś z obalonych dyktatorów. Będzie nim podniesiony do góry szlaban na granicy Algierii i Maroka, od 18 lat zatrzaśniętej na cztery spusty. W odróżnieniu od rewolucji, które zawsze niosą rozczarowanie, tutaj byt ludzi poprawi się od razu.

W ostatnim Pucharze Narodów Afryki reprezentacja Mali zajęła trzecie miejsce. Euforia trwała niespełna dwa miesiące. Dzisiaj Mali zmaga się z rządami wojskowej junty, rebelią Tuaregów, groźbą podziału kraju, blokadą ekonomiczna, kryzysem humanitarnym, ucieczką uchodźców.

Polacy wzięli udział w trzech misjach pokojowych na terenie Demokratycznej Republiki Konga – dwóch realizowanych przez ONZ – MONUC (1999-2010), MONUSCO (2010-do dzisiaj); oraz jednej przeprowadzonej pod egidą Unii Europejskiej – EUFOR RD CONGO (2006).

Pod koniec lutego grupie aktywistów zabiegających o pokój w południowosudańskim stanie Jonglei udało się pozyskać wyjątkowego sojusznika. Jej kampanię wesprze Gai Lel Ngundeng, wnuk zmarłego 100 lat temu Ngundenga Bonga, proroka ludu Nuer. Jego przepowiednie do dziś napędzają wyobraźnię i inspirują rodaków. Czy wiara w sudańskiego Nostradamusa pozwoli zatrzymać etniczne konflikty?

Polacy wzięli udział w dwóch misjach pokojowych ONZ realizowanych w Angoli: UNAVEM III (1995-1997) i MONUA (1997-1999). Ich celem była stabilizacja kraju po trwającej ponad dwie dekady wojnie domowej.

Sudan Południowy jako jedyny kraj na świecie zamierza otworzyć ambasadę w Izraelu w Jerozolimie. Odkąd w 1980 r. ONZ wezwał swoich członków do przenosin do Tel Awiwu, dyplomaci opuścili miasto, którego status jest sporny. Dlaczego młode państwo, które długo walczyło o uznanie świata, jest gotowe narazić się społeczności międzynarodowej? Odpowiedzi trzeba szukać w biblijnych zapisach sprzed 3 tysięcy lat.

Polacy wzięli udział w dwóch misjach ONZ realizowanych na terenie Liberii – UNOMIL (1993-1997) oraz UNMIL (rozpoczęta w 2003 roku, a trwająca do dzisiaj). Władze RP zdecydowały się na wysłanie obserwatorów wojskowych i policjantów.