Na przełomie lat 80-tych i 90-tych młodzież townships (getta Johannesburga) połączyła w jedną miksturę lokalne rytmy mbaqanga i muzykę afrykańskiej diaspory (hip hop, jazz, dub) z brytyjskim housem. Tak narodził sie poludniowoafrykański styl: kwaito. Nazwa pochodzi od słowa kwaai (wściekły) w języku afrikaans. Wokale są głównie w dialektach lub w slangu getta - isicamtho.

Na przekór fascynacji zamożną Północą, senegalski raper, Didier Awadi, pracuje nad projektem - Afrykańscy Prezydenci. Wraz ze swoją grupą - Positive Black Soul, zamierza przypomnieć postaci najbardziej znanych przywódców Afryki.

Centrum Rytmu "City Bum Bum" to jedyna w Polsce profesjonalna szkoła nauki gry na zachodnioafrykańskich bębnach Djembe i Dunun. Naszą główną ideą jest propagowanie szeroko pojętej etnicznej sztuki rytmu i promowanie uniwersalnego języka tradycyjnej muzyki perkusyjnej. Pragniemy, aby świadomość znaczenia rytmu i jego ekspresji przez grę na bębnach w życiu codziennym oraz jego roli dla zdrowia ciała i umysłu, stała się udziałem większej części społeczeństwa.

Lord Kossity to bez wątpienia jeden z czołowych przedstawicieli współczesnej francuskiej sceny muzycznej. Lord Kossity, mający na koncie już 6 albumów, jest prawdziwą maszyną do tworzenia przebojów. Przekonało się o tym wielu artystów, z którymi nagrywał gościnnie, m.in. kultowy zespół NTM (niezapomniane "Ma Benz") a ostatnio Matt (jeden z największych hitów roku 2005 we Francji pt. "Cendrillon du Ghetto").

Słowo griot pochodzi od portugalskiego "criado", oznaczającego sługę, ale i barda, śpiewaka. Profesja griota polega na opowiadaniu historii, przekazywaniu tradycji ustnych, muzycznych i wiedzy pokoleń. Sztuka ta należy do tradycji wielu ludów afrykańskich, szczególnie do tych, zamieszkujących Senegal, Gambię, Mali, Wybrzeże Gwinejskie, Burkina Faso, część Sudanu. Każdy lud ma swój odpowiednik słowa griota; jest to djeli lub jali u Mandingów, awlube u Tukulerów, gewel u Wolofów.

Afrykańscy artyści bardzo rzadko odwiedzają Polskę. Z tym większą radością przywitaliśmy koncert malijskiego duetu - Amadou i Mariam. 17 marca to do nich należała sala Palladium w Warszawie.

Amadou Bagayoko był gitarzystą Ambassadeurs du Motel de Bamako, najsłynniejszego zespołu Afryki końca lat 60-tych. Mariam Doumbia śpiewała na tradycyjnych festynach. Oboje są niewidomi. Poznali się w Instytucie dla Niedowidzących w Bamako, stolicy Mali. Od tamtej pory stali się nierozłączną parą.

Fania jest młodą senegalską wokalistką urodzoną w letni dzień pod drzewem cytrynowym w rejonie Sahelu (pas Afryki centralnej na południe od Sahary). Pochodzi z małej pasterskiej i rolniczej wioski leżącej 400 km od metropolii Dakaru.

Wszystko zaczęło się od płyty, kupionej przez przypadek w moim rodzinnym mieście. W jednym z pierwszych sklepów muzycznych z world music, do którego wchodziło się przez piwnicę. To właśnie w nim, pan Adam sprzedał mi album "The Source". Wróciłem do domu i na dziesiątym piętrze wielkiej płyty, zacząłem rozumieć, że świat nie kończy się na szarym osiedlu. Wystarczyło wcisnąć guzik odtwarzacza CD. I mieć wyobraźnię.