Zwracamy się do polskich filmowców, podróżników, miłośników czarnego kontynentu, by nadsyłali do nas filmy ukazujące ich własne spojrzenie na Afrykę.  Interesują nas też obrazy, które pokazują codzienne życie Afrykanów w Polsce i Europie oraz ich udział w życiu publicznym i kulturalnym.

Jeden z największych sklepów internetowych, przygotował z myślą o afroentuzjaście, który robił wcześniej zakupy w tym sklepie książek na temat Afryki, wybór publikacji pod zbiorczym tytułem "Mroczna historia Afryki". Czyżby tylko taka historia tego kontynentu nadawała się do sprzedaży? Czy nie ma publikacji, które mówią nie tylko o "biedach" przypisywanych Afryce?

Z inicjatywy Fundacji „Afryka Inaczej” powstał album z afrykańskimi kolędami, nagranymi w Warszawie. Obok artystów pochodzących z różnych krajów Afryki, w nagraniu piosenek wzięła również udział polska artystka, Karolina Cicha.

Niezwykłe życie w Afryce Wschodniej i zagadkowa śmierć, głównej bohaterki. Polecamy opowieść o ekolożce, Joan Root.

Kiedy ich słuchałem, przypomniał mi się początek moich zainteresowań Afryką. Trafiłem na ten kontynent za pośrednictwem muzyki z Mali. I chociaż nie był to zespół Tinariwen, to brzmienie tej muzyki było spokrewnione z  dźwiękami Tuaregów. W sobotę, Tinariwen przypomniał mi po raz kolejny, gdzie narodziła się muzyka nazywana dziś bluesem.

Thomas Mapfumo, śpiewak i muzyk, a także jeden z najbardziej znanych dysydentów, znany również jako Lew z Zimbabwe, od 2004 roku przebywa na emigracji w Stanach Zjednoczonych.

Chimamanda Ngozi Adichie zadebiutowała mając zaledwie 26 lat powieścią „Fioletowy hibiskus"(2003). Wkrótce po debiucie zdobyła popularność, prestiżowe wyróżnienie Commonwealth Writers' Prize i przychylność krytyków. Za kolejną, nawiązującą tytułem do biafrańskiej flagi powieść „Połówka żółtego słońca" (2006) odebrała jedną z najbardziej cenionych w Wielkiej Brytanii nagród literackich Orange Prize i czek na 30000£. Dwa lata po amerykańskiej i brytyjskiej premierze, do polskich księgarni trafiła trzecia książka pióra na stałe mieszkającej w USA Nigeryjki zatytułowana „To coś na twojej szyi".

Mamy przyjemność ogłosić, iż supportem podczas pierwszego warszawskiego koncertu Tinariwen będzie zespół Dagadana! To polsko-ukraińskie trio zakończyło właśnie prace nad swoją drugą płytą "Dlaczego nie", następczynią nagrodzonego Fryderykiem albumu "Maleńka".

Jeszcze do niedawna o D'Banju i Don Jazzym nie słyszał nikt poza Czarnym Lądem. Teraz może się to zmienić. Wszystko za sprawą Kanye Westa. Amerykański raper i producent przygarnął do swojej stajni dwie gwiazdy nigeryjskiej popkultury. Zadecydowały nie tylko względy muzyczne, ale i ekonomiczne. Bo od niedawna tamtejszy rynek muzyczny jest prawdziwą kopalnią złota.

"Identyfikuję się z tą osobą gdyż kiedyś, jako początkujący aktor, czułem się podobnie. Cierpiałem, bo ludzie postrzegali mnie nie jak aktora, lecz Araba. Miałem wrażenie, że jestem w więzieniu, bo role, które wówczas proponowano Arabom, były bardzo ograniczone" - mówi w wywiadzie reżyser filmu "Czarna Wenus", Abdellatif Kechiche.

Na ekrany kin wszedł film "Czarna Wenus". Ta opowieść o Saartjie Bartman, Południowoafrykance, która na początku XIX wieku trafiła do Europy, aby występować jako egzotyczna "Hotentocka Wenus" jest okazją do refleksji nad postrzeganiem Afryki i jej mieszkańców przez Europę.

"Od dwóch dni próbuję skontaktować się z doktorem Legrand Bijou, renomowanym psychiatrą. Jego sekretarka odpowiada mi niezmiennie, że był pięć minut temu, ale właśnie wyszedł."

"Czy to prawda, że stary prezydent powołał armię zombi, żeby stawić czoło armii amerykańskiej?"

"Nareszcie! Jak to się stało, że ta książka czekała na wznowienie czterdzieści lat? To jedno z najważniejszych dzieł o Afryce, jej okresie burzy i naporu. Zapisy niebywałych obrad, historyczni już bohaterowie, szerokie panoramy wydarzeń w różnych krajach kontynentu. Reportaż i gruntowna analiza rewolucji afrykańskiej, zdumiewająco aktualne."

"Tassili" to piąta płyta w dorobku Tinariwen, jednego z najważniejszych obecnie afrykańskich zespołów. Album został nagrany na algierskiej pustyni i jest powrotem do muzycznych korzeni grupy - tym razem elektryczne gitary zostały zastąpione akustycznymi, a towarzyszą im prymitywne, plemienne rytmy. W powstaniu płyty wzięli udział Tunde Adebimpe i Kyp Malone z TV On The Radio a także Nels Cline z zespołu Wilco.