„System sądowniczy utracił sens. Brak w nim sprawiedliwości. Obawiam się, w jakim społeczeństwie będą żyły nasze dzieci” - twierdzi kongijska prawniczka Claudine Tsongo. Opowiada ona o próbie dojścia do prawdy w sprawie o gwałt. W jej wyniku podejrzany stał się ofiarą niesprawnego i skorumpowanego systemu sprawiedliwości. Bez żadnego dowodu został skazany i ma do odsiedzenia długi wyrok.

Tegoroczną, pierwsza edycję Afro-Polskich Nagród Filmowych, wygrał film autorstwa Władysława Rybińskiego, działacza naszej Fundacji, członka fundacyjnej Komisji Rewizyjnej.

Okres apartheidu, kiedy cenzurze poddane było wszystko, co ludzie mówili i robili, dla niektórych wcale nie odszedł w przeszłość. Nadal jest świeży w pamięci Afrykańczyków, a wielu z nich ciągle nie zdaje sobie sprawy, że mają dziś pełną wolność w myśleniu i wyrażaniu siebie, szczególnie na płaszczyźnie kultury i sztuki.

Mursi to lud pasterski żyjący w południowej Etiopii. Jego cechą charakterystyczną są szokujące z europejskiego punktu widzenia ozdoby twarzy.

W dniach 11-20 maja odbędzie się po raz dziewiąty Planete+ Doc Film Festival. Stało się już tradycją tego największego festiwalu filmów dokumentalnych w naszej części Europy, że wśród prezentowanych obrazów, wiele dotyczy Afryki.Prezentację tegorocznych filmów rozpoczynamy od "Ambasadora".

Wielka aula londyńskiej insytucji kulturalnej Southbank, na którą parę minut później weszła, opierając się o lasce, lecz z wyprostowanymi plecami, Nadine Gordimer, szybko wypełniała się po brzegi. Rozglądałam się z ciekawością dookoła. Mnóstwo starszych ludzi, część osób, jak podsłuchałam, mających korzenie afrykańskie, starsi dżentelmeni przypominający Michaela Campbella, białego farmera z Zimbabwe, który walczył latami przeciwko rządowi Roberta Mugabego o prawo do pozostania na swej ziemi (na marginesie: polecam gorąco film dokumentalny o sprawie "Mugabe and the White African"). Ale sporo też młodych ludzi, którzy nie mogą pamiętać czasów apartheidu, byli zbyt młodzi, gdy się skończyły. 

Literatura z Afryki pojawia się wciąż stosunkowo nielicznie w polskim przekładzie. Niektóre wydawnictwa podejmują próby uzupełnienia ogromnej luki na polskim rynku wydawniczym, wydając autorów nadal nieznanych w Polsce. Każda taka inicjatywa książkowa zasługuje na uznanie. Podobnie jest w przypadku dwumiesięcznika „Dekada Literacka”, który jeden ze swoich numerów z 2011 roku poświęcił opowiadaniom portugalskojęzycznych autorów afrykańskich.

Ta książka jest o świecie, który określamy przymiotnikiem arabski. Jego południowe granice wyznacza Sahara. To właśnie na północy Afryki wybuchły rewolucje określane mianem arabskiej wiosny. Do jednej z nich, przeprowadzonej w Tunezji nawiązuje tytuł zbioru reportaży „Mój brat obalił dyktatora”.

Do polskich księgarń niedawno trafił przekład wartej lektury książki Adam Hochschilda – „Duch króla Leopolda. Opowieść o chciwości, terrorze i bohaterstwie w kolonialnej Afryce”. Dzieło z pogranicza literatury faktu, reportażu i beletrystyki warte polecenia osobom zainteresowanym Afryką, zwłaszcza okresem kolonialnym.

The Caine Prize for African Writing to jedna z nagród, o których dowiedziałam się stosunkowo niedawno, a które już bardzo cenię. Fundację przyznającą nagrodę założyli przyjaciele Michaela Caine'a, przez blisko 25 lat zarządzającego komisją przyznającą Bookera. Caine zauważył, że literatura afrykańska jest zbyt mało znana i postanowił przyczynić się do tego, by było o niej głośniej.