Strona główna Afryka.org

© unicef.org. To nie jest „pusty glos”.

15-06-2007 - dzieci, samiosobie

Pusty głos

„Każda krytyka, negatywna czy pozytywna, jest zawsze jedną autobiografią”. Tutaj na środku buszu, wszystko może się stać. Już nie pamiętam ile życia mam za sobą, ale wiem ze tam dalej ktoś czeka żeby odebrać mi życie, jeśli jeszcze nie zostało mi ono odebrane, ale ja dam radę... Nadzieja umiera ostatnia. Śmierć przyjdzie zamaskowana jak szczęście. Co robić, kiedy system jest już zdeprawowany?  więcej

9 dodaj komentarz

© givingbackafrica.org. Moi przyjaciele. Bez nich byłoby trudno.

11-06-2007 - polska, przyjaźń, samiosobie

Siła przyjaźni

Kiedy przyjechałam do Warszawy po raz pierwszy, tak naprawdę, zetknęłam się z kulturą afrykańską. Nie liczę moich doświadczeń z Kongo, to było bardzo dawno temu a ja byłam wówczas małą sześcioletnią dziewczynką. A w Białymstoku, w którym dorastałam, byliśmy jedyną taką rodziną - a przynajmniej jedyną, o jakiej słyszałam – jedyną polsko-kongijską. więcej

12 dodaj komentarz

© Afryka.org. Jestem bardzo zadowolona z tego, że stanowię część tej szkoły.

09-06-2007 - edukacja, polska, samiosobie

Szkoła Główna Handlowa i jej studenci

Szkoła Główna Handlowa jest jedną z najlepszych szkół, i najlepszą ekonomiczną uczelnią w Polsce. I mówię tak do tych, którym może się nie podobać, że studiujemy na tej uczelni, bo są i tacy. Ale co zrobić? więcej

10 dodaj komentarz

© Afryka.org. Nie mam wiele, ale to co mam jest Twoje.

08-06-2007 - afryka, polska, samiosobie

List, którego nigdy nie napisałem

Nie mam wiele, ale to co mam jest Twoje. Kiedy jesteś smutna i potrzebujesz przyjaciela zamknij oczy, nie bój się, ja będę z Tobą. Wiem, że ciągle myślisz i chcesz uciekać. Wiem, że krzyczysz i nie masz nikogo, kto mógłby Cię wspierać. Życie jest jak macocha: nic nie jest tak jakbyśmy chcieli. Musimy stawić czoło losowi, nieważne czy jest dobrze czy źle. więcej

20 dodaj komentarz

Reklama

© Afryka.org. Bycie Afrykańczykiem w Polsce wcale nie musi oznaczać cierpienia.

04-06-2007 - brazza, polska, samiosobie

Żyć w Polsce

Kiedy przyjechałam do Polski, w pierwszym momencie nie wiedziałam co mam mówić i robić. Jednak im dłużej tu mieszkałam i im bardziej poznaję ten kraj dochodzę do wniosku, że nie ma dużej różnicy między Nami (Afrykańczykami) i Nimi (Europejczykami). więcej

12 dodaj komentarz

© mythinglinks.org. My pracowaliśmy nad rozwojem Ameryki i Europy, teraz dajcie nam czas aby rozwinąć Afrykę.

01-06-2007 - polska, pomoc, samiosobie

Pomagają, żeby zabrać

Afryka to ludzie. Ludzie bardzo wielu narodów. Świat nigdy nie będzie wiedział jak nam pomóc dopóki tego nie zrozumie. Afryka stała się miejscem, gdzie wyjeżdżają wszyscy "zachodni przestępcy". A my Afrykańczycy na to pozwalamy. Jakie są prawdziwe powody pomocy Afryce? więcej

13 dodaj komentarz

© festfestival.com. Mernissi napisała książkę o wychodzeniu poza mury.

30-05-2007 - kobieta, książki, maroko, samiosobie

My tutaj jesteśmy już poza murami...

Od zawsze byłam zafascynowana książkami: „Dzieciństwo w haremie” Fatimy Mernissi czy „Uwięzioną” Maliki Ufkir. Kochałam te marokańskie kobiety i ich podejście do życia. Tę radość przepełniającą ich każdy uczynek, wielką pasję z jaką żyły, namiętność z jaką kochały i nadzieję jaka towarzyszyła im każdego dnia. Czułam jak bardzo różniły się od kobiet, które otaczały mnie na co dzień. I jak wiele miałam z nimi wspólnego. więcej

12 dodaj komentarz

© europarl.europa.eu. Spotykamy się coraz częściej, nie tylko na boiskach.

28-05-2007 - polska, rasizm, samiosobie

Co z tym rasizmem?

Nikt nie może zaprzeczyć, że w obecnych czasach, rodzina powinna zająć się też kwestią rasizmu, ucząc dzieci tolerancji i szacunku dla drugiego człowieka. Martwi mnie kierunek, w którym zmierza Polska, a właściwie cały świat... Z drugiej strony rozumiem niektóre przejawy niechęci wobec Afrykańczyków, które widzę... I czasami myślę, że nie chodzi o to, że mają inny kolor skóry, ale że nie starają się integrować. więcej

29 dodaj komentarz

Strona: 

1 2 ... 11 12 13

Blog Sami o sobie

Chcemy pisać o sobie. Mówić w swoim imieniu. Nie chcemy, żeby ktoś mówił za nas. Sami opowiemy o sobie. Dlatego powstał nasz blog. Obecnie studiujemy w Polsce. Tutaj mieszkamy i teraz ona jest naszym domem. Poznaj nas.

Catherine Kasima Kanda. Uważam się za dziecko miłości, ponieważ jestem owocem miłości, dla której nie ma granic ani przeszkód z powodu różnic związanych z kolorem skóry, odmiennością kulturową, językową, historyczną ani odległością jaka dzieli dwa kontynenty. Mój tata jest Kongijczykiem a mama Polką. Ja jestem sobą.

Pedro Lwitu Brás Kabanje. Pochodzę z Angoli. W Polsce studiuję na SGH. Wcześniej mieszkałem w Brazylii i w Tanzanii. Zakochałem się w Polsce, ale to nie jest odwzajemnione uczucie. Moją pasją jest poezja, a językiem moich wierszy portugalski.

Inedes Alryne Mabounda Ntsiomo. Do Polski przyjechałam na studia z Konga-Brazzaville. Polska bardzo mi się podoba. Oczywiście brakuje mi wielu rzeczy - na przykład hałasu życia codziennego jaki panuje w Kongo i bardzo tęsknię też za swoją rodziną, ale mam nadzieję, że niedługo się znowu spotkamy.

 

Femi Akindele. Pochodzę z Nigerii. Jestem już w Polsce prawie trzy lata. Chcę skończyć studia inżynieryjne. A co będzie po nich? Przecież tak naprawdę nie wiemy, co przyniesie jutro.

 

Maame Abena Sarfoah Bonsu. Pochodzę z Ghany. Urodziłam się we wtorek, więc mam na imię Abena. Oczywiście, że tęsknię za domem, ale nie żałuję mojego przyjazdu do Polski. Ja nauczyłam się już tutaj wiele. Jeden Bóg wie gdzie będę po zakończeniu studiów, lecz teraz mieszkam w Polsce i ona jest moim domem.

 

Julia Felix. Znajomi mówią do mnie Jurema, po polsku Żurema. Pochodzę z Angoli. Do Polski przyjechałam w 2001 roku. Polskę postrzegam teraz jako drugą ojczyznę, ale tęsknię też za Angolą. Urodziłam się tam i nigdy nie zamienię swojego obywatelstwa na żadne inne.