Pozostając na tej stronie wyrażasz jednocześnie zgodę na korzystanie z plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.    

14-04-2013 | Książki | afryka, czarne, fuller, książki, rodezja, zimbabwe

"Dziś wieczorem nie schodźmy na psy"

Ten rok można nazwać niewątpliwie afrykańskim. W ofercie wydawniczej Czarnego pojawiła się kolejna książka o Afryce.

O książce

Dziś wieczorem nie schodźmy na psy to porywająca opowieść o dzieciństwie spędzonym w Afryce – zniewalająco pięknym, ale i pełnym grozy, beztroskim, choć czasem bolesnym i trudnym. Alexandra Fuller przenikliwie opisuje tamte niespokojne lata i pękającą „bańkę anglocentryzmu”. Z czułością i humorem opowiada losy swojej rodziny, która mimo niechęci do miejscowej ludności, ciężkich warunków życia i niesprzyjającej fortuny nie wyobrażała sobie życia poza Afryką. Choć jest to wspomnienie niespokojnego życia w miejscu często niegościnnym, Fuller potrafi znaleźć śmiech tam, gdzie nie ma z czego się cieszyć.

Książka jest laureatką Winifred Holtby Memorial Prize 2002, była także nominowana do nagrody za debiut przyznawanej przez dziennik „The Guardian”, w 2002 roku uznana została za jedną z najważniejszych książek roku według dziennika „The New York Times”, a w 2003 zdobyła tytuł Książki Roku w kategorii „Literatura faktu” przyznawany przez Amerykańskie Stowarzyszenie Księgarzy w ramach programu Book Sense.

„To nie jest opowieść polityczna ani historia Imperium Brytyjskiego. To opowieść o tym, jak pewna Afrykanka pogodziła się ze skomplikowaną historią swojej rodziny, to historia miłości do tego kontynentu”.

O autorce

Alexandra Fuller urodziła się w 1969 roku w Anglii, ale dzieciństwo i młodość spędziła w Afryce – w Rodezji (Zimbabwe), Malawi i Zambii. Po wyjściu za mąż za Amerykanina poznanego w Zambii w 1994 roku wyjechała z nim z Afryki i obecnie mieszka w Wyoming. Jest absolwentką Acadia University w Nowej Szkocji.  Dziś wieczorem nie schodźmy na psy to jej książkowy debiut. W 2004 ukazała się książka Scribbling the Cat: Travels with an African Soldier (Nagroda Lettre Ulysses za najlepszy reportaż), w 2008 The Legend of Colton H. Bryant (najlepsza książka non-fiction według „Toronto Globe and Mail”), a w 2011 roku – Cocktail Hour Under the Tree of Forgetfulness (nakładem Czarnego ukaże się w 2014 roku). Fuller jest dziennikarką, pisuje regularnie m.in. do „New Yorkera”, „National Geographic”, „Vogue” i „Granta Magazine”, a także recenzuje dla „The New York Times Book Review”, „Financial Times” i „Toronto Globe and Mail”.

O książce napisali

  • Narratorka zawiesza postkolonialną poprawność – podobnie zresztą wszelką inną. Zanim w wieku czternastu lat zje pierwszy posiłek w chacie miejscowej rodziny, unika używania tych samych naczyń co Afrykanie. Na pijaną matkę patrzy z zażenowaniem i bezgraniczną miłością. Niemal umierając z powodu biegunki, przysięga nigdy nie opuścić Afryki. Wcześniej podobne opisy surowego, wycieńczającego, niebezpiecznego, wypełnionego pięknem życia farmerów w koloniach znałam tylko z twórczości Doris Lessing. Wydaje się, że Alexandra Fuller w swej autobiografii jeszcze lepiej panuje nad doświadczeniem własnego życia w czasie rozpadu kolonialnego porządku.

    Inga Iwasiów

  • To nie jest książka, którą czyta się tylko raz, lecz opowieść tak piękna, że można się w niej zagłębiać bez końca.

    „Newsweek”

  • W tym wrażliwym, poruszającym, a nawet można powiedzieć, zachwycającym opisie podróży przez dzieciństwo białej Afrykanki obserwujemy narodziny klasyki…

    „Publishers Weekly”

  • Afrykę ukazaną w tej znakomitej książce niełatwo zapomnieć. To kontynent węży, lampartów, malarii i ludzkiego szaleństwa, okrutny, a jednocześnie pulsujący życiem — lecz mimo to, choć może właśnie dlatego, idealny, by tam dorastać, przynajmniej wtedy, gdy jest się tak silnym, pełnym pasji, utalentowanym i spostrzegawczym jak Alexandra Fuller.

    „Chicago Tribune”

  • Pasjonujące wspomnienia Fuller pozwalają czytelnikowi zajrzeć w głąb codziennego życia rasistowskiego społeczeństwa w kraju okrutnej polityki, nieznośnego żaru i zapierającego dech w piersiach piękna.

    „The New York Times”

  • Surowa jak niewyprawiona skóra i równie twarda. Wyjątkowo osobisty i bezpośredni charakter tych wspomnień daje im większą siłę, niż mogłyby mieć jakakolwiek socjopolityczna analiza czy interpretacja znawcy.

    „The Boston Globe”

  • Precyzyjny, ostry styl Fuller trzyma czytelnika w skupieniu od pierwszej do ostatniej strony, zmieniając ciekawe życie w literaturę nie do podrobienia. Zawsze szczerze, nigdy krytycznie Fuller kreśli żywy portret swojej matki, budując niezwykłe sceny odsłaniające istotę jej charakteru, nie umniejszając jednak jego złożoności.

    „The Miami”

  • Trudno tę książkę odłożyć i trudno o niej zapomnieć. Styl Fuller jest zwięzły, ale opisuje bogaty kalejdoskop dźwięków i zapachów, mozaikę piękna, przyjemności, tajemnic, szaleństw, zepsucia. To rzecz pełna sprzeczności. Wszystko, czego można chcieć od autobiografii.

    „Detroit Free Press"

Alexandra Fuller, Dziś wieczorem nie schodźmy na psy, Afrykańskie dzieciństwo, data premiery: 03.04.2013. Przekład z języka angielskiego Dobromiła Jankowska
blog comments powered by Disqus